Veterum scholia graecorum et latinorum
admovimus; abnuerunt. Quid tum denique? Doctor Martinus Lutherus,
aut vero Phillippus, aut certe Zuinglius, aut sine dubio Calvinus
et Bezza, fideliter enarrarunt. Egone quemquam vestrum existimen
tam esse mucosis naribus, qui hoc artificium, monitus, non
persentiscat? Quare fateor me scholas Academicas cupide
requirere, ut inspectantibus vobis, calamistratos istos milites,
in solem et pulverem e suis umbraculis evocatos, non meis
viribus, qui cum vestris centesima parte non sum conferendus, sed
valentissima causa et certissima veritate debilitem.
TERTIA RATIO
NATVRA ECCLESIAE
Audito iam Ecclesiae nomine, hostis expalluit. Sed tamen
excogitavit quiddam, quod a vobis animadverti volo, ut falsi
ruinam et inopiam cognoscatis. Senserat in Scripturis tum
propheticis, tum apostolicis, ubique honorificam Ecclesiae fieri
mentionem: vocari civitatem sanctam (Apoc. xxi. 10), fructiferam
vineam (Ps. lxxix.9), montem excelsum (Isai. ii. 2), directam
viam (Ibid. xxxv. 8), columbam unicam (Cant. vi. 8), regnum coeli
(Matth. xiii. 24), sponsam (Cant. iv. 8), et corpus Christi (Eph.
v. 23 et 1 Cor. xii. 12), firmamentum veri (1 Tim.
Pages:
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67